Historie Schutterij Sint Antonius Altweert

Oprichting schutterij

De oprichting geschiedde op St. Teunis, 17 januari 1862 ten huize van "Driekusse Pieerkoeep" in de nabijheid van St. Teuniskapel te Altweert, in het dialekt "Oavert" genoemd. Het is niet verwonderlijk dat de nieuwe schutterij werd vernoemd naar St. Antonius Abt, "St. Teunis met het varken". Altweert was toendertijd een gehucht gelegen in een bosrijke omgeving met veel heuvels en hei. Het middelpunt van Altweert was de St. Teuniskapel, een druk bezocht bedevaartsoord, waar tegen allerhande veeziektes zelfs in natura geofferd werd o.a. vlas, rogge en varkenskoppen. St. Teunis is patroonheilige der dieren. Altweert werd door middel van het "Houtelingspad" verbonden met de stad, waarvandaan velen de weg vonden naar het buitencafe van Niens waar op 28 juli 1793 al de handboogschutterij "Confrerie Concordia" werd op gericht. In 1879 is vanuit de schutterij St. Antonius de Stedelijke Harmonie St Antonius ontstaan, aldus een vruchtbare omgeving voor diverse verenigingen daar in de nabijheid van de St. Teunis Kapel. Bij de Schutterij, die dus de naam kreeg St. Antonius Altweert, trad direct na de oprichting een flink aantal leden toe, zowel van de stad als van het gehucht Altweert. Velen vonden in het lidmaatschap de gelegenheid zich te ontspannen in hun vrije tijd en om de onderlinge contacten in stand te houden. De eerste schietboom werd geplaatst op een heuvel vlak bij de kapel. Om te schieten was het noodzaak om over een geweer te beschikken. Deze buks werd indertijd geschonken door Burgemeester Coenen van Weert die de schutterij een warm hart toedroeg.

Nadat de schietboom geplaatst was en de buks ingeschoten was, werd met veel enthousiasme deelgenomen aan de onderlinge schietwedstrijden. Het gezelschap groeide uit tot een keurig verzorgde schutterij, die met de hulp van vele begunstigers, die de vereniging vooral financieel steunden, het bestuur in staat stelden een flinke uitrusting aan te schaffen zoals een mooi banier, petten, pieken, sjerpen, trom en het begin van het koningszilver met als embleem een zilveren papagaai. Er werd deelgenomen aan kerkelijke, burgelijke en nationale feesten en tijdens schietwedstrijden werd vele malen beslag  gelegd op de ereprijs zoals lauwertakken, kransen en medailles. In 1872 kwam de schutterij in het bezit van een vaandel geschonken door Jan Truyen inwoner van Altweert. Het bleef niet alleen bij het deelnemen aan schietwedstrijden bij andere verenigingen, maar men ging zelf ook wel eens wat organiseren, wat blijkt uit het feit dat in 1885 een schuttersfeest werd gehouden. hieraan namen 7 schutterijen deel, die in optocht gingen vanaf de Maaspoort voorafgegaan door de stedelijke fanfare. De in dat jaar opgerichte schutterij St. Oda boshoven, werd winnaar. Het ging in die tijd de schutterijen voor de wind, dat blijkt vooral door het ontstaan van nieuwe schutterijen. In 1881 werd opgericht schutterij St. Matthias Maaspoort en vervolgens: 1883 St. Sebastianus Laar, 1885 St. Hieronymus Biest en St. Oda Boshoven en in 1886 St. Job Leuken. De pas opgerichte schutterij St hieronymus Biest hield in1886 een schuttersfeest waar de vereniging van Altweert de tweede prijs behaalde. In die periode dat de meeste Weerter schutterijen van de grond kwamen, bestond de schutterij uit Altweert reeds 25 jaar en dat werd gevierd met een groot schuttersfeest op woensdag 29 juni1887. Als prijzen werden uitgeloofd 2 zilveren medailles en voor de beste schutter een ereteken. Omdat de regels omtrent het schieten nog niet vast lagen werd over het algemeen voor de aanvang van de schuttersfeesten hierover vergaderd, dat gebeurde die woensdag dus ook, om 3 uur namiddag bij van Buul op den Houteling. 
De  uitslag van het schuttersfeest t.g.v. het 25-jarig bestaan was als volgt: De twee zilveren medailles werden gewonnen door St. Job Leuken en St. Oda boshoven, het ereteken voor de beste schutter werd behaald door M.van Bakel, van Boshoven. Hierna volgde een moeilijke periode voor St. Antonius Altweert, een tijd met weinig hoogte-punten en veel dieptepunten. maar met veel doorzettingsvermogen van de trouwe leden kon aan de nieuwe opbouw begonnen worden.
In januari 1897 werd een oproep geplaatst in het Kanton Weert voor nieuwe leden welke een 20-tal opleverde. Een jaar later kwam het geheel pas goed van de grond en wederom werd een oproep geplaatst voor nieuwe leden die zich aan konden melden op zondag 25 juni 1898 bij P. v. Bakel op de Dries en wel van 4 tot 6 uur. In het zelfde jaar werd tijdens de kermis op Altweert het koningschap verschoten en dit werd behaald door Leon Ramakers. 
In die tijd werd weer flink gewerkt aan de bloei van de vereniging en werd de schietboom verplaatst in de nabijheid van een cafe en enkele jaren later naar het terrein van Vestjens op de hoek Dijkerstraat - Grotesteeg. Besloten werd toen om ook toe te treden tot de in 1896 opgerichte Schuttersbond Eendracht Maakt Macht.

Door de toetreding tot de bond E.M.M. werd de mogelijkheid geschapen om de schuttersfeesten grootser op te zetten, nu namen niet alleen de Weerter schutterijen deel maar ook van de gehuchten daarbuiten. Het eerste schuttersfeest, door de bond aan Altweert toegewezen, werd gehouden op 24 juli 1901 in de versierde weide van Dhr. L. Camp. Het muzikaal intermezzo verzorgde de Stedelijke Harmonie St. Antonius. In die tijd werd met drietallen geschoten en ieder schoot 3 keer. De prijzen werden behaald door St Antonius Stramproy en St. Catharina stramproy beiden eerste prijs met 6 punten(van de 9). 
2e prijs St. Oda, 3e prijs St Catharina, 4e prijs St Antonius Budel. Het erekruis voor de beste schutter was voor L. Smolenaars van St Oda Boshoven. Om tot betere schietresultaten te komen werd een nieuwe zware buks aangeschaft in het jaar 1907. Een jaar later werd een tweetal lichtere geweren aangekocht om deel te kunnen nemen aan het Brabantse "schieten" op de wip. Ook de kerkelijke verbondenheid werd niet vergeten getuige de schenking van een St. Antonius beeldje dat geplaatst werd in een nis boven in de Altweerter St. Teuniskapel. Het koningschieten heeft bij de schutterij altijd een belangrijke plaats ingenomen getuige een verslag van 24 juli 1909 uit het Kanton Weert welk hierbij letterlijk volgt.
"De St. Antonius-Gilde te Altweert had j.l. zondag succes met haar schuttersfeest, want zo mogen wij het toen door de Altweerter schutters gehouden vogelschieten wel noemen. Een groot en prettig gestemd publiek woonde zowel der schutters plechtige ommegang als ook het vogelschieten bij en die allen namen later deel aan de felicitaties en de hulde die den koning werden gebracht. De heer M. Hendriks deed den vogel door een prachtschot vallen en werd diensvolgens tot koning geproclameerd.

Diens buurmeisjes wisten spoedig, kwistig en smaakvol zijne woning te versieren met groen, bloemen en lampions en enerharer mejuffrouw Geelen, bood hem "den koning" in welgekozen woorden, nogmaals aller heilwenschen aan. Nog lang hield de aangename drukte aan en geen wanklank werd gehoord" Einde citaat.

 
Ter herdenking van het 20-jarig bestaan van de schuttersbond E.M.M. werd in 1916 een schuttersfeest gehouden dat door middel van loting werd toegewezen aan St. Antonius Altweert. Door toedoen van de eerste wereldoorlog hadden veel schutterijen een moeilijke periode, maar het jubileum van de bond moest toch gevierd worden. De deelnemende gezelschappen verzamelden zich om 2 uur in zaal  Neeskens aan de Beekstraat waar de loting van schietbeurten plaats vond. Daarna werd een optocht gehouden, voorafgegaan door de Stedelijke Harmonie St. Antonius, naar de wel ingerichte weide van de Wed. Vestjens op Altweert waar de schietwedstrijden werden gehouden. Dit was tevens het 40e Bondsfeest van de bond. Op het schuttersfeest van St. Job in 1917 werd door Altweert de eerste prijs  gewonnen met schieten. Op 23 november 1918 vond in Weert een grootse Oranjebetooging plaats, georganiseerd door het "Comite Burgerwacht"  met als deelnemende schutterijen, ST oda Boshoven, St Joris, St Job Leuken, St Hubertus, St Antonius Altweert, St Sebastianus Laar, St Mathias Maaspoort en St Catharina.
Op het eerste naoorlogse schuttersfeest compleet met vaandelfeest te Stramroy op 12 september 1919 werd door St Antonius Altweert de tweede prijs en 4 gulden gewonnen. Het ereteken voor de beste schutter werd eveneens gewonnen door Altweert door middel van dhr P. Vaesen. Een derde prijs werd behaald op het 41 ste bondsconcours van E.M.M gehouden op 13 juni 1920. Ook hier was een Altweerter schutter de beste n.l. dhr L. Hendriks welke beslag legde op het vergulde erekruis. Door de goede organisatie en het enthousiasme van de leden groeide na de eerste wereldoorlog schutterij St. Antonius uit topt een van de mooiste en beste schutterijen van heel Limburg. Men had als een van de weinige zelfs de beschikking over een mooi trommelcorps welk alle feestelijkheden opluisterde en van de  nodige tam-tam voorzag.Het merendeel van de leden beschikte over een eigen geweer en velen hadden een goed uitziend uniform. Dit alles blijkt wel uit de volgende uitslagen: 1920-werd in Maastricht 50,00 gulden gewonnen voor het verstkomend gezelschap en de heer Herndriks kreeg een zilveren medaille voor het mooiste schuttersuniform. 1921-Op het jubileumfeest te Stramroy werd niet alleen goed geschoten(4e prijs) maar ook bij de beste houding werd een zilveren medaille gewonnen, verder een vergulde zilveren voor het grootst aantal leden. De persoonlijke schietwedstrijd wers eveneens door een altweerterschut behaaldn.l. door L. Lammerichs.Verdere uitslagen uit 1921: Koning in dat jaar werd dhr. v. Bakel. Op het schuttersfeest op de Ijzeren Man werden de volgende prijzen behaald: schieten 4e prijs en 20,00 gulden, mooiste uitrusting 1e prijs, meeste leden 1e prijs. In deze bloeiperiode had men de bedoeling een groots schuttersfeest te organiseren met internationale deelname t.g.v. het 60-jarig bestaan in 1922. Maar door het samenvallen met andere schuttersfeesten in de distrikten bleef het beperkt tot een feest voor de aangesloten verenigingen van de Bond E.M.M.
In mei 1922 werd aldus het feit herdacht dat de schutterij van Altweert 60 jaar bestond. Als prijzen werden beschikbaar gesteld verguld zilveren en zilveren medailles en geldprijzen. voor de beste schutter was er een verguld zilveren erekruis. Dat St. Antonius toen een toonaangevende vereniging was blijkt uit het feit dat J. Vestjens de secretaris was van de Bond E.M.M. In 1924 werd hij opgevolgd door H Nijs uit Leveroy. Ook in deze jaren werden veel prijzen behaald vooral op de onderdelen, mooiste uitrusting, schoonste drapeau en grootste aantal leden. Op 27 juli 1924 werd het 50ste bondsfeest georganiseerd door St. Antonius Altweert. Dit werd extra feestelijk gevierd vanwege het feit dat de vereniging 2 jubilarissen in hun midden had n.l. Janus v. Bakel 40 jaar lid en Jean Vestjens 25 jaar lid. De schietwedstrijden vonden plaats op het terrein van mej.wed. Vestjens en op de Dries werd een wedstrijd gehouden tussen tambours en majoors, het geheel werd opgeluisterd  door Harmonie St. Franciscus. Ook de voorzitter van de bond werd bedacht met een voor hem opgedragen gedicht van mej. Aspers. Van H.M de koninging-Moeder werd een telegram van dankzegging ontvangen.Samen met de sted Harmonie St.Antonius werd in die tijd op de Korenmarkt in Weert de slag van Waterloo opgevoerd waarbij de schutterij voor het nodige knalwerk moest zorgen.In datzelfde jaar werd bij St Anna Santfort een opmerkelijke gebeurtenis geregisteerd n.l. bij het koningschieten schoot Chris Cuypers voor de derde opeenvolgende maal de vogel naar beneden en kwam hierbij in het bezit van de keizerstitel. Chris Cuypers zou later een van de stuwende krachten worden bij  St.Antonius Altweert. Door de schutterij werden regelmatig schietwedstrijden gehouden voor prijzen, in 1926 bestonden de prijzen uit flinke ganzen.Herhaaldelijk doorstond de schutterij ook moeilijke en minder goede perioden die weer opgelost werden door verschillende fanatieke leden die weer met nieuwe leden aan de slag gingen voor hun idieele hobby. In 1927 was het een pas verworven lid dat zich direct koning schoot n.l. Hub.Camp.Bij het personele schieten werden de 1e L.v.Bakel,2eL.Hendriks,3eA.Haex.In het jaar 1928 werd overgegaan tot de oprichting van een klaroen-en trommelkorps, welk spoedig uitgroeide tot een wel gezien gezelschap.1932 was weer een jubileumjaar voor Altweert,het 70 jarige bestaan werd gevierd en wel op een zeer nadrukkelijke manier. Op zaterdag werd het feest ingezet met kanongebulder gevolgd door een optocht,over het gehucht Altweert, door het Klaroen- en Hoornkorps.Zondagmorgen werd,wederom na een optocht, in de St.Jozefkerk een plechtige Hoogmis opgedragen ter intentie van de schutterij. Zondagmiddag verzamelden alle deelnemende schutterijen zich op het Julianaplein waarna in optocht door de stad werd getrokkenmet muzikale begeleiding van Harmonie St.Antonius  en St.Oda Boshoven, voorafgegaan door een groep ruiters op sierlijk uitgedoste paarden. het eindpunt van de optocht was de markt in Weert waar ten stadhuize de recpetie plaatsvond.Sprekers die de jubilerende schutterij feliciteerden waren, locoburgemeester Dhr.Huppertz en Dhr. v.d. Velden voorzitter van de schuttersbond E.M.M . Om 5 uur vinden  dan de schietwedstrijden aan en de overige wedsrtijden om 6.30 uur . Als prijzen waren uitgeloofd 23 mediales en plaquetten.Op maandag was er feest voor de leden,ereleden en donateurs dat opgeluisterd werden dor de Harmonie St.Antonius en Harmonie St.Franciscus.Vijf jaar later werd het 75 jarig bestaan herdacht,met de oude ST Catharina-schutters en de handboogschutterij Concordis was ST.Antonius de oudste plaatselijke sportvereniging. De meeste stuwende kracht in die was ongetewijfeld J.Vestjens die de meeste zaken betreffende de schutterij voor zijn rekening nam. Bij hem thuis stond de schietboom en ook daar was de feestweide t.g.v het 75 jaig bestaan. H.m de koninging en H.K.H Prinses Juliana schonken prachtige zilveren medailles,als ook de burgemeester en vele particulieren in totaal 25 stuks met geldprijzen.Op zaterdag 5 juni werd het feest ingezet met een optocht over  het gehucht door de schutterij met het uitgebreide klaroen- en trommelkorps. De eestdag zelf op zondag 6 juni 1937 werd begonnen met een optocht in volledige uitrusting vanaf het clubhuis van de  Hr.J.vestjens  naar de 'Hei'waar in de H.Hart kerk een plechting gezongen hoogmis werd opgedragen voor overleden leden ,ereleden en weldoeners van de schutterij,Om 2 uur in de middag vond een optocht plaats,door verschillende straten en singels der stad van het feestgezelschap met alle aangesloten verenigingen van de kantonale Bond E.M.M De stoere schutters met afgemeten marspassen en keurige uniformen ,kleurrijke vaandels en banieren werden vooraf gegaan door de Harmonien St. Antonius en St.Franciscus .als voorzitter van het feestcomite opende Z.eerw.Heer Rector H. Schippers het schietfestij, wat met veel gejuich begroet werd.De medailles geschonken door Koningin en Prinses werden gewonnen door St.Lambertus Neeritter. Verder Namen deel : St.Jacobus Hunsel, St.Margaretha Ittervoort, St.Barbara Leveroy, St.Job Leuken,St.Antonius Stramproy, St.Oda Boshoven. St Sebastianus Laar, St Sebastianus Ell,St Catharina Weert, St.Joseph Dorpplein,St.Nicolaas Meyel en St.Catharina Stramproy. De verenigde schutters uit Budel waren niet op komen dagen.De voorzitter van de bond Dhr.Fr.v.d.Velden sprak woorden vol lof over de wijze waarop schutterij St.Antonius de zaken aanpakte en dankte iedereen voor het slagen van het schuttersfeest. Dat de schutters het in die tijd niet gemakkelijk hadden blijkt wel uit het feit dat de reis  en het vervoer  van de atributten per fiets moest gebeuren, dus buks en drapeau op de fiets mee naar het schuttersfeest, waarbij de schutters van Altweert het eens presteerden op een zondag aan twee schuttersfeesten deel te nemen .Tegen het einde van de dertiger jaren braken zware tijden aan voor de schutterij, de naderende oorlog was er schuld aan dat de activiteiten steeds terug liepen en door de daarmee gepaard gaande crisis zijn veel bezittingen van de goed uitgeruste schutterij verloren gegaan.

 

Periode van 1945 tot 1987

Na de bevrijding duurde het nog enkele jaren alvorens de schutterij weer actie ondernam, getuige een artikel uit Maas en Roerbode van 14 april 1949, waar melding gemaakt wordt van een vergadering waar de heroprichting werd besproken. Het plan hiervoor verliep echter moeizaam, een reden hiervoor kan zijn geweest dat een gedeelte van de leden meer zagen in aansluiting bij de inmiddels tot kerkparochie uitgegroeide gemeenschap van Altweerterheide. De leden van parochie Keent zagen hier niet veel in, vandaar dat de eigenlijke heroprichting nog op zich liet wachten. De schietboom stond toen nog steeds bij de Fam. Vestjens. Dat de tuinen van Vestjens zich goed leenden voor de festiviteiten blijkt wel uit het feit dat de H.Hart Fanfare hier in 1949 een festival voor Fanfare korpsen en Zanggezelschappen hield. In 1955 werd opnieuw geprobeerd de schutterij van de grond te krijgen maar dan wel in de parochie Altweerterheide. Daarvoor belegden de initiatiefnemers een vergadering bij "Paol Ties", waar de heroprichting een feit werd. Er werd gezocht naar een ervaren kracht op het gebied van schutterijen, en die werd gevonden in de persoon van Chris Cuypers die sinds 1950 in Altweerterheide woonachtig was en daarvoor in zijn oude woonplaats Santfort vele jaren lid was van de plaatselijke schutterij St. Anna. Daar had hij zich reeds tot keizer geschoten.
Nu de heroprichting een feit was, werd gezocht naar een locatie waar de schietboom  geplaatst kon worden. De gedachte om deze te plaatsen bij het café van "Poal Ties" ging niet door i.v.m. het schootsveld. Ook moest hard gewerkt worden om de uitrusting weer op peil te brengen, want veel was er niet van over. Gespaard bleven o.a. de buks, het vaandel en de drapeau. Verscheidene oud-leden van de schutterij, die woonachtig waren op Keent, keerden terug bij hun oude vereniging en het leden aantal groeide gestaag tot ongeveer 30 personen. Om  te kunnen beginnen met schieten bood  Chr. Cuypers aan om op zijn grond aan de Lozerweg de schietboom te plaatsen. Aldus werd op 22 juli 1955 de aanvraag, om daar te mogen schieten, bij de gemeente Weert gedaan door Chr. Cuypers als voorzitter en P.J. Hendrix als secretaris. Omdat veel leden de weg naar de schietboom te ver vonden, bood Lei Janssen (Hoote Lei) aan de schietboom bij zijn boerderij aan de Grotesteeg te plaatsen. "Hiervoor werd op 26 juli 1956 de vergunning aangevraagd en verkregen op 21 augustus 1956. Nu deze zaken geregeld waren, werd begonnen met de (her-) opbouw van wat eens de mooiste en grootste schutterij van Limburg was. Bij de schietboom werd een houten keet geplaatst, die dienst deed als cafe.
Om de financiën wat op te vijzelen werd een heroprichtingsconcours gehouden waar 5 schietbomen voor werden geplaatst. Als uniformen werden gedragen blauwe broeken met wit overhemd, blauwe stropdas en pet. Spoedig begon men met het oprichten van een muziekkorps ter opluistering van alle festiviteiten, die door de schutterij bezocht werden. De leermeesters die aangesteld werden voor de opleiding van het drum - klaroenkorps deden dit voor de volgende betaling, dhr Feller fl 5,00 per  les en dhr Fourage kreeg voor zijn diensten 600 kg aardappelen die door de leden zelf geleverd werden. In 1958 ging St. Antonius na de heroprichting weer voor het eerst naar het Oud Limburgs Schuttersfeest. Bij een der leden lokte dit de opmerking uit of ze dat wel zouden doen, want als we winnen weten we de'r geen raad mee. Zover is het tot heden niet gekomen. De schietresultaten waren niet zo bijster goed in die tijd, of dit aan de buks lag of aan de schutters is niet bekend, maar wel is er toen enkele keren van buks verwisseld. De van Leuken aangekochte buks ging over naar Dorplein en men schafte zelf een nieuwe buks aan, kosten fl. 962,00 De boerderij van L. Janssen waar de schietboom stond, onderging in 1960 een flinke verbouwing en werd als cafe ingericht, deze kreeg de toepasselijke naam "Schuttershoeve". Ter vervanging van het versleten vaandel begunstigde in 1961 Mr. P. Truyen de schutterij met een mooi nieuw exemplaar. Dit werd vervaardigd door Jac Verheyen uit Echt,  en de inzegening vond plaats tijdens de hoogmis. Na de mis trok de schutterij in optocht naar de schuttershoeve waar voorzitter Chr. Cuypers op zijn bekende manier de gever van het vaandel toesprak, later bracht men nog een bezoek aan het geboortehuis van wijlen Jan Truyen  aan de Mastenbroekweg. 1962 Stond in het teken van het eeuwfeest welk van start ging op 12 augustus met een receptie in het clubgebouw de Schuttershoeve. Drie dagen later op Maria Hemelvaartsdag 15 augustus werd het eeuwfeest voortgezet met een internationaal schuttersfeestop het mooie landgoed de "Advocaat". De lange oprijlaan leende zich uitstekend voor de optocht der schutterijen die in stramme pas langs het defilé trokken. Een flinke stortbui deed echter veel afbreuk aan het mooie feest, waardoor verschillende schutterijen verstek lieten gaan. In passen-de woorden sprak Burgemeester v. Grunsven de jubilerende vereniging toe en memoreerde de goede staat van dienst van de schutterij uit Alt-weert. Voor enkele leden waren er onderscheidingen voor langdurig lid-maatschap. L. Kirkels 53 jaar, L. Hendrix 52 jaar en H. Nijsen 42 jaar lid. Op allerlei manieren probeerden de leden om financieel vooruit te komen, zo werden er tegen vergoeding sleuven gegraven en een bos aan-geplant, ook het telen van suikerbieten en rogge behoorde tot de bijdrage. om financieel rond te komen. Dit was ook wel nodig, want in 1964 wer-den voor het eerst echte complete uniformen aangeschaft. Een uniform bestaande uit een pantalon en jas in de kleur wijnrood en de uitmonstering bestond uit een gele stropdas en gouden koorden. Varkens vormden in de schutterij een apart onderdeel, dit had in zekere zin met de pa-troonheilige te maken. Op St. Teunis deed men varkenskoppen verkopen t.b.v. de kerk en er werden schietwedstrijden gehouden waar een varken als eerste prijs goldt, het z.g. bigverschieten wat financieel nogal aan-trekkelijk was. Het Klaroenkorps was inmiddels omgevormd tot drumband waar W. Manders de opleiding verzorgde. Later zou men nogmaals proberen een klaroenkorps te vormen wat jammer genoeg mislukte. Zeer actief voor het muziekkorps was indertijd het hoofd van de Lagere School, meester Stals. Door de schutterij werden de oude intrumenten aangekocht van de in 1964 ter ziele gegane Fanfare, deze werden verkocht door het kerk-bestuur die deze nalatenschap beheerde. De reden van deze aankoop was om te voorkomen dat de instrumenten verloren zouden gaan voor de pa-rochie Altweerterheide. Later zou nog een poging ondernomen worden om de Fanfare weer van de grond te krijgen, maar zonder resultaat. Hierna werden de instrumenten overgedaan aan de boerenkapel waar la-ter de Copperband Moorland uit ontstond. De schutterij had hier dus weer een aandeel in zoals reeds vroeger het geval was met de Stedelijke Harmonie St. Antonius en de fanfare het H. Hart. Omdat het vaandel gebreken begon te vertonen besloot men tot vernieuwing hiervan, kosten fl. 1200,-. Dit zou het vierde vaandel worden voor St. Antonius, en het eerste dat niet door de Fam. Truyen geschonken werd. Na 10 jaar gedragen te zijn begonnen de uniformen te verslijten en werden plannen gemaakt tot vernieuwing. De kosten waren echter hoger dan het in kas zijnde geld, zodat gekozen moest worden voor een goedkope oplossing. De jas en pet in de kleur groen werden door de schutterij betaald en de leden zorgden zelf voor een zwarte broek. Het schieten bereikte in 1976 een hoogtepunt, op het O.L.S. in Ool-Herten werd een vijfde plaats be-haald bij het korpschieten, zo dicht bij de overwinning was men nog nooit. Het zestal dat de eer van St. Antonius hooghield bestond uit: H. Hanssen, J. Geelen, M. Verspagen, L. Cuypers, P. Meulen en J. Van-dendijk . Enkele andere goede resultaten waren het winnen van de Maes-beker in 1966 en het winnen van de Dekenale Beker in 1972. Op 1 augustus 1976 organiseerde de schutterij het 192e bondsfeest van de Bond. E.M.M. Dit feest werd zoals meestal gehouden bij de Fam. Cuypers welk landgoed zich uitstekend leent voor het houden van schutters-feesten. Hierbij kreeg de voorzitter van St. Antonius, Dhr. Chr. Cuypers de gouden draagmedaille van de O.L.S. federatie opgespeld, vanwege zijn langdurig ijveren voor de schutterswereld.

In 1977 onderging de schutterij enkele veranderingen, allereerst verliet na 14 jaar, Dhr. W. Manders de schutterij als instructeur van de drumband, en werd opgevolgd door H. Klaessens. Men besluit tot het houden van exercitie oefeningen om beter voor de dag te kunnen komen. R. Geelen draagt zijn steentje bij tot bloei van de vereniging door samen met zijn dochter Leni als koningspaar op te treden, wat later veel navolging krijgt. Chr. Cuypers trekt zich terug als bestuurslid van de Gezamelijke Verenigingen van Altweerterheide. Hij heeft dan vanaf het begin in 1958 deel uitgemaakt van deze overkoepelende organisatie, welke toen nog bestond uit de Voetbalclub, de Fanfare en de Schutterij. Nadat in 1975 reeds de konink lijke erkenning was verkregen, werden in 1979 de statuten notarieël vastgelegd en hierdoor krijgt de schutterij de volledige rechtsbevoegd-heid. Op de jaarlijkse feestavond in 1981 krijgen enkele leden een onderscheiding vanwege hun langdurig lidmaatschap. Dhr. B. v. Hoef van de schuttersbond verblijdt de volgende leden met een aandenken: N. Pellemans-Claessens en S. Scheepers-Geelen, beide 10 jaar lid en M. Verspagen, P. Meulen en R. Geelen die reeds 25 jaar de schutterij die-nen. Chr. Cuypers besluit mede gezien zijn gezondheid een punt te zetten achter zijn loopbaan als voorzitter van de schutterij. Deze taak die Dhr. Cuypers 25 jaar lang heeft vervult wordt overgenomen door M. Hanssen Door de schutterij werd de scheidende voorzitter door middel van festi-viteiten in het zonnetje gezet. Voor zijn vele verdiensten voor de vereni-ging werd hij benoemd tot erevoorzitter. Om de oude uniformen te vervangen begint men in 1981 plannen te maken om deze te kunnen financieren. Dit gaat gepaard met het houden van kienavonden, een loterij en eigen bijdrage van de leden. Het vervolg kwam in 1982 toen tijdens een driedaagsfeest de nieuwe uniformen getoond konden worden. Volgens vele de mooiste uniformen die de schutterij tot dan had gedragen. Het werd een goed geslaagd feest, waarvan de uniformen betaald konden worden. De opbrengst van het later te houden bondschuttersfeest werd besteed voor het geheel laten repareren van het schietmateriaal. Dit was wel nodig om de concurrentie, met andere verenigingen aan te kunnen, die steeds beter gingen schieten. Nadat in 1979 besloten was dat dames mee mochten schieten voor de koningstitel, duurde het nog tot 1984 eer dit feit zich voordeed. Het was M. Hanssen-Lenders die de eer te beurt viel om als eerste vrouw binnen de vereniging deze titel te mogen dragen. L. Cuypers werd in 1983 reeds onderscheiden vanwege zijn 25-jarig lid-maatschap en in 1985 viel deze eer te beurt aan W. Peters 10 jaar lid en N. Pellemans-Claessens voor 10 jaar Tambourmaitre. Inmiddels in 1986 aangeland kan de schutterij zich gaan opmaken voor een reeks feesten die de komende jaren georganiseerd zullen worden. Het Dekenaal schuttersfeest in 1986, de Maesbeker en het 125-jarig bestaan in 1987 en een jaar later een bondsschuttersfeest. Ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan wordt een jubileumcomité gevormd welk bestaat uit de volgende personen: Piet Mackus, Lot Bein, Tjeu Verspagen, Andre Salmans, Theo Koller, Piet Bonten, Wiel Krops, Jos Vandendijk, Tjeu Houben, - Frits de Waal, Harrie Janssen, Christien Houben, Tjeu Hanssen, Wilhel-mien Robben, Theo v/d Heijden, Marian Hanssen en Peter Stultiéns.. Zij zullen proberen te bereiken dat de schutterij dit jubileum niet vlug zal vergeten en dat men hieruit moed kan putten om steeds te blijven werken aan de opbouw en bloei van Schutterij St. Anonius Altweert.